PHALENE i PAPILLON generalnie mają ten sam wzorzec rasy FCI nr 77/06.04.1998/EN
MINIATUROWY SPANIEL KONTYNENTALNY

Najważniejsza różnica między odmianami phalene i papillon dotyczy uszu – u phalene uszy są wiszące.

Zarówno phalene, jak i papillon, w klasyfikacji FCI należą do grupy 9. Grupa ta obejmuje rasy psów ozdobnych i do towarzystwa.

Wg wzorca rasy, miniaturowe spaniele kontynentalne phalene i papillon są małe, długowłose, harmonijnie zbudowane i pełne wdzięku. Mają żywe, pogodne usposobienie i pełen dumy, elegancki ruch.

Głowa phalene i papillona jest proporcjonalna względem tułowia, a czaszka niezbyt zaokrąglona. Kufa delikatna, nieco krótsza niż czaszka i zwężająca się. Nos mały i czarny, okrągły, wargi pigmentowane, cienkie i suche. Zgryz normalny, a zęby dość mocne. Język schowany za zębami.

Oczy phalene i papillona są wyraziste, dość duże, ciemne, o migdałowym kształcie i mocno pigmentowanych powiekach.

Uszy – niezależnie od odmiany – są jednocześnie delikatne i mocne. Małżowina uszna jest zaokrąglona. Ucho PHALENE jest osadzone wyraźnie wyżej od linii oka, wiszące, a jednocześnie dość ruchome. Uszy phalenów porasta falisty włos – długi włos na uszach dodaje psu urody.

Ucho u odmiany PAPILLON jest stojące. Uszy papillona są osadzone wysoko, małżowiny szeroko rozwarte i skierowane na bok. Wewnętrzna krawędź ucha tworzy z linią poziomą kąt 45°.

Szyja miniaturowych spanieli kontynentalnych ma średnią długość i nieco łukowaty kształt.

Górna linia tułowia jest delikatnie zaokrąglona (jednak nie łękowata), lędźwie są mocne i lekko wysklepione. Klatka piersiowa szeroka i dość głęboka, żebra dobrze wysklepione, a linia dolna i brzuch nieco podciągnięte.

Ogon zarówno u PHALENE jak i PAPILLONA jest dość długi i wysoko osadzony, a bujne frędzle tworzą efektowny pióropusz. Podczas ruchu ogon unosi się wzdłuż linii grzbietu.

Nogi są proste i mocne, a jednocześnie delikatne. Stopy tzw. „zajęcze” – dość długie, o mocnych pazurach i palcach z twardymi opuszkami.

Obie odmiany miniaturowego spaniela kontynentalnego mają charakterystyczny ruch – lekki i swobodny, pełen dumy i elegancji.

Szata phalenów i papillonów jest falista, bujna i bez podszerstka. Ma jedwabisty połysk, a w dotyku jest nieco sztywna. Na głowie, kufie i przedniej części nóg włos jest krótki, na tułowiu średniej długości. Długi włos na szyi tworzy kryzę i żabot, na uszach i tylnych partiach kończyn przednich frędzle, a na tyle ud – obszerne portki.

Maść phalene i papillona dopuszczalna jest każda na białym tle, z dominacją bieli na nogach i tułowiu. Plusem jest biel na głowie w postaci strzałki.

Wysokość w kłębie u obu odmian to ok. 28 cm, a waga – zależnie od kategorii wagowej – odpowiednio 1,5 – 2,5 kg dla psów i suk lub 2,5 – 4,5 kg dla psów i 2,5 – 5 kg dla suk.

Wszelkie odstępstwa od wzorca rasy są traktowane jako wady i oceniane zależnie od stopnia ich nasilenia.

Pełny wzorzec rasy wraz z listą wad i wad dyskwalifikujących dostępny jest na stronie ZKwP.

Na wystawach kynologicznych phalene i papillony oceniane są oddzielnie.